TEKSTY

Miłość jest z pewnością dla logiki jednym z najbardziej ulotnych zjawisk ludzkich (1) . Podczas gdy logika funkcjonuje poprzez podstawianie oparte na precyzyjnych równoważnościach – na przykład pod A można podstawić B, jeśli A i B są logicznie równoważne – w miłości ukochana osoba jest tą wybraną i jako taka jest niezastąpiona.

To właśnie Freud nazywa seksualnym nadwartościowaniem, które nie dotyczy tak

bardzo kwantyfikacji – nadwartościowanie mogłaby sugerować coś więcej lub mniej

w porównaniu z prawidłową wartością – ponieważ w rzeczywistości obiekt miłości

jest poza jakąkolwiek oceną, jest bezcenny, a zatem pozostaje poza logiką

wymiany. W miłości nie mamy żadnej formuły, nie mamy konkretnej techniki na

znalezienie partnera [por. mężczyzna, który pragnął techniki hipnotyzowania kobiet],

mamy spotkanie w jego najczystszej przypadkowości (contingency). Kobieta pyta

swojego kochanka: „Dlaczego wybrałeś właśnie mnie?”, a mężczyzna nie ma

odpowiedzi, nie wie, nie potrafi znaleźć powodu, który dałoby się ująć w słowa, i

rzeczywiście nie ma żadnego powodu.